ఈ శ్లోకంలో గణపతిని స్తుతిస్తూ, ఆయన ఆనందదాయకుడు, మోక్ష ప్రదాయకుడు, రక్షకుడు, రాక్షస సంహారకుడు, భక్తుల దుఃఖ హరుడు అని కొనియాడారు.

ఆయన్ని నమస్కరించని వారికి అత్యంత భయంకరుడు, కొత్తగా ఉదయించిన సూర్యుని వంటి ప్రకాశమయుడు, దేవతల శత్రువులైన రాక్షసులను నాశనం చేసేవాడు, తనను శరణు పొందిన భక్తులను మహా క్లేశాల నుండి రక్షించేవాడు. దేవతలకు అధిపతి, సంపదలకు అధిపతి, గణాధిపతి, మహేశ్వర స్వరూపుడు. ఆయనను నేను శరణుగా పొందుతున్నాను, ఎందుకంటే ఆయన పరబ్రహ్మ స్వరూపుడు, సమస్తం కంటే ఉన్నతుడు, ఎప్పటికీ శరణు పొందదగినవాడు!

సకల లోకాల శుభాన్ని ప్రసాదించే, దుష్ట రాక్షసులను సంహరించే గజాననుని (వినాయకుణ్ణి), విశాలమైన పొట్ట కలిగి, ఏనుగు ముఖాన్ని ధరించి, సర్వలోక రక్షకుడైన, కృపామయుడైన, క్షమాశీలుడైన, ఆనందాన్ని ప్రసాదించే మహాదేవుడిని నేను నమస్కరిస్తున్నాను.

దారిద్ర్యంతో బాధపడే భక్తుల కష్టాలను తొలగించి, శివుని ముద్దుల కుమారుడైన గణేశుడు, దుష్టుల గర్వాన్ని నాశనం చేయుచున్నాడు. జగన్నాశ సమయంలో భయంకరమైన రూపాన్ని ప్రదర్శించి, అర్జునుని వంటి భక్తులకు భూషణమైన, తిలకధారణతో మునులు వర్ణించే పురాతనమైన గజాననుని నేను భజించుచున్నాను.

శివుని ప్రియ కుమారుడు, ఒక దంతంతో ప్రకాశించే గణనాథుడు, ఊహించలేని రూపంతో, భక్తుల ఆటంకాలను తొలగించేవాడు. ఆయన యోగుల హృదయాలలో సదా వసంతంలా ఉండే పరమాత్మ. నేను ఎప్పుడూ ఆ ఏకదంతుడినే ధ్యానిస్తాను.

ఎవరైతే ప్రతిరోజూ ప్రాతఃకాలంలో భక్తిపూర్వకంగా మహాగణేశ పంచరత్న స్తోత్రాన్ని పఠిస్తారో, వారు సంపూర్ణ ఆరోగ్యాన్ని, దోషరహిత జీవితాన్ని, మంచి జ్ఞానాన్ని, సంతాన భాగ్యాన్ని, దీర్ఘాయుష్యాన్ని, అష్టైశ్వర్య సంపదను త్వరలోనే పొందుతారు.